Hani insan durduk yere neseli olur ya, aslinda hersey olmus tamamlanmis degildir daha zamani vardir rahat bir oh çekmenin... Iste bugun sanki öyle oh çekebilecek potansiyele sahip bir ruh halindeyim.
Uyanışım telefon alarmının nükleer saldırı da öten sirenler gibi çalması ve ardından her sabah dinledigim radyo yayınıyla gerçekleşti. Odamdaydım tıpkı yerdeniz büyücüsünün de bahsi geçen atuan mezarları gibi sisli (sigara dumanı) ve iceriyi aydınlatmak amacıyla perdelerden geçerken güçsüzleşen güneş ışıklarıyla doluydu. Akşam da erken yatmamıştım ki uykumu tam aldım ondan böyleyim diyim.
Garipti bu sabah, içimde pozitif bir enerji doluydu ama bedenim ve zihnim ona ayak uyduramayacak kadar yorgun ve düşünceli.. Nitekim bu düşüncelerle içimdekini de tam şuan bu kelimeleri yazarken öldürmüş yine kendi halime dönmüştüm. Bravo bana..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder